Żywy różaniec
Często słyszymy o różach różańcowych, o żywym różańcu, ale orientując się pobieżnie nie każdy tak do końca wie, co się kryje pod tymi określeniami. Spróbujmy to wyjaśnić. Nazwa "żywy różaniec" oznacza:
* wspólnotę żywych chrześcijan zjednoczonych wiarą, nadzieją i miłością przy Maryi Różańcowej;
* aktualną, ciągłą, gorliwą - a więc "żywą" ich modlitwę.
 
Żywy różaniec jest :
● nie zdobytą twierdzą obronną, ponieważ broni jednostkę, rodzinę i społeczeństwo przed duchową zagładą (ateizmem), alkoholizmem, demoralizacją, itd;
● duchowym "napędem", który pobudza wiernych do praktycznej działalności apostolskiej, np. do pracy wśród ubogich, cierpiących, zaniedbanych religijnie, czy też do dbałości o dom boży, itp.;
● wiarą, nadzieją, miłością przez Maryję pokładaną w Bogu, to wiara w Boga i Bogu, to ufność Jego zbawczemu dziełu, to kochanie Boga i bliźnich;
● życiem wg Ewangelii, która jest fundamentem chrześcijaństwa
● tworzą go żywe róże różańcowe.
 
Każda z róż liczy 15 osób, z których każda codziennie odmawia "swój" jeden dziesiątek. Tym sposobem codziennie odmawiany jest w róży cały różaniec - wieniec różany ofiarowany Matce Bożej.
Teraz, gdy już z grubsza poznaliśmy główne idee żywego różańca, pewnie zastanawia nas, skąd się w ogóle wziął ów żywy różaniec?...
 
Na początku XIX w. we Francji, w Lyonie żyła bardzo pobożna kobieta. Nazywała się Paulina Maria Jaricot. Ponieważ sama była wielką czcicielką Matki Bożej i często się do Niej modliła, zapragnęła rozpowszechnić modlitwę różańcową i przyuczyć społeczeństwo do odmawiania różańca. Mniej więcej od roku 1826 gromadziła osoby, które miały odmawiać codziennie jeden dziesiątek różańca tak, aby 15 osób odmówiło cały różaniec w każdy dzień. Praktyka ta szybko rozeszła się po Francji, a wkrótce na cały świat i tak właśnie powstało Stowarzyszenie Żywego Różańca.
 
W parafii św. Kazimierza również tętnią modlitewnym życiem róże różańcowe. Ciągle powstają nowe. Jednostką w żywym różańcu jest kółko żywego różańca (róża). Różę tworzy wspomniane 15 osób. Na ich czele stoi zelator lub zelatorka. Każdy kto należy do róży różańcowej, przyjmuje na siebie pewne obowiązki.
Są nimi:
I.

Odmawianie codziennie jednego dziesiątka różańca.
II.

branie udziału w zmianach tajemnic różańcowych.
III.

życie duchem modlitwy różańcowej.
 
Celem tych małych, religijnych stowarzyszeń jest:
● wyrobienie doskonalszego życia wśród jego członków
● wykonywanie dzieł pobożności i miłości chrześcijańskie
● pomnożenie kultu publicznego.
 
Są również korzyści płynące z odmawiania różańca we wspólnocie, np. "ci, którzy się modlą różańcem, zostaną wysłuchani, zachowania od nagłej, niespodziewanej śmierci, grzesznicy nawrócą się, itd."