LITURGICZNA SŁUŻBA OŁTARZA

Króluj nam, Chryste!

Służba przy ołtarzu Chrystusa jest wielkim zaszczytem. Ma w sobie znamię wybrania. Stoją tam ludzie, na których w jakiś szczególny sposób wejrzał Bóg.
Jak kiedyś do służby Bożej zostali powołani: Abraham, Samuel, Dawid, Apostołowie, tak i dzisiaj Boży głos słyszą ci, którzy służą Chrystusowi w Jego Kościele. W ramach liturgii spełniane są różne funkcje. Jak w bogactwie instrumentów widać piękno orkiestry, tak w różnorodności funkcji liturgicznych objawia się bogactwo zgromadzenia liturgicznego, bogactwo Kościoła. Funkcji liturgicznych jest wiele. Wśród nich są "ministranci", którzy w czasie sprawowania liturgicznych obrzędów spełniają "posługę pomocniczą" w sposób określony przepisami Kościoła. Widzimy ich często stojących tak blisko ołtarza.

W duchu tych przepisów liturgicznych również w naszym kościele parafialnym chłopcy i dziewczeta pełnią służbę jako ministranci. Służą oni Chrystusowi. Bo ministrant to ten, który służy. Każdy ministrant zdaje sobie sprawę z zaszczytu, jaki jest jego udziałem. Pełni on funkcję przy wielkich tajemnicach naszej wiary. Jest tak bardzo blisko Ofiary Chrystusa, gdzie On sam przychodzi na Ołtarz pod postacią chleba i wina!
Właściwej formacji ministrantów w naszej parafii służą cotygodniowe zbiórki. Obok modlitwy na każdej zbiórce omawiane są aktualne sprawy związane z rokiem liturgicznym oraz konkretne posługi ministranckie.

Na zakończenie kilka osobistych refleksji. Często, chociażby na katechezie, słyszę słowa dzieci: proszę księdza, on jest solidny, bo to ministrant. Jakże piękne słowa. Świadczą, że wszyscy spodziewają się szczególnego świadectwa wiary i miłości od ministranta. Każdy ministrant musi o tym pamiętać, że jest wzorem dla swoich rówieśników. Będąc blisko Chrystusa, przy ołtarzu musi Go ukazywać swoim życiem. Jest to również jakieś zadanie i zobowiązanie dla rodziców tych chłopców i dziewczynek. Drodzy Rodzice! Pomagajcie swoim synom
i córkom w ich służbie. Niech uczą się modlitwy, głębokiej wiary, czci dla Eucharystii oraz życia prawdziwie chrześcijańskiego właśnie od was. Niech służba ta będzie dla nich radością. Stwarzajcie im religijną atmosferę
w domach rodzinnych, módlcie się w ich intencji. Bądźcie dumni, że wasi synowie są ministrantami. Może z grona tych chłopców ktoś usłyszy kiedyś głos Boga powołujący do kapłaństwa.

Z ministranckim pozdrowieniem:
Króluj nam, Chryste!